yıllar önce film ile çalışmaya başlayıp kendi siyah beyazlarımı basmaya başladığımda fark etmiştim ki sepya fotoğraf basmak yada diapozitif filmli çapraz banyo yaptırmak fotorğaf çekmenin ötesinde da farklı bir eğlenceydi. aslında PS in de yaptığı bu temelde. ancak gördüğüm kadarı ile PS bir endüstri standartı olduğunda, sanki tüm fotoğraflar editlenmeliymiş gibi bir beklenti var pro arkadaşlarda. Bizim bebeğimiz doğunca hanım tutturdu doğum fotoğrafçısı tutalım diye. ben çekerim desede ART serisi 1.4 lens almaktan ucuza geldiği için çok da karşı çıkmadım Çünkü bir canon DSLR miz bile yoktu. Hep başka markalar vardı vs.

sonra bütün fotoğrafların aslında işlenmiş fotoğraflar olarak bize sunulduğunu gördüm. güzeldiler ekipman sağlamdı; ama hakiki değiller. iyi fotoğrafın bence fotoşop lanmaya ihtiyacı yoktur. filmli makine ile çekerseniz basarken bile pek de işleyemezsiniz ve makaradan 2 kare çıkarsa işe yarayacak iyi hissederesiniz. alışınca çok da zor değli. öyleki geçen yaz tatilinde eos 10 makineye yükledim velvia 35 mm diapozitifi, chinon analog makineye de 400 iso ektachrome dia pozitifi yükledim, 5 makarada 5 adet fotoğraf yakalamışım. 20 kare bomboş. 5 tanesi ışık almış vs. kimi zaman iğrenç derecede grenli siyah beyaz film çok daha güçlü bir anlatıma sahiptir diye düşünüyorum. ne yazıkki sadece dijital ile fotoğrafa adım atmış arkadaşlar bunu asla bilemeyecekler, çünkü analog fotoğrafın nesli tükenmek üzere. belki bir gün bir romantik bir bilim insanı, bir mühendis çıkıp arkasında ekranı olmayan, full frame çekim yapabilen, el ile ileri sarılması gereken, tamamen MF lensli bir dijital makine yaparda eski günleri yad ederiz.