D600'ü de D800'ü de kullandım. Bilhassa D600'e hayran kaldım. Özetin özeti D800 handikapı şu. Aynı sensör boyutunda tespit edilen görüntüde inanılmaz sayıda piksel yoğunluğu olduğu için (piksel sayısı fazla olduğu için) çok çok küçük (mikro düzeydeki) titreşimde bile pikseller birbirine bir miktar geçiyor ve netlik sıkıntısı yaşanıyor. Çok kararlı, gerçekten kaliteli (pahalı) lensler, mümkün mertebe tripod ve stabil çekimle coşan harika bir alet..

Fatihim zamansızlıktan çekmeye, kendimi geliştirmeye fırsatım olmuyor şahsen. Fakat çektiğim çoğu fotoğrafı beğenmiyorum. Göz, teknik, yaratıcılık konusunda kendimi yeterli hissetmiyorum. Yanlış anlama ve kendini geliştirme vesilesi yap ama senin harika fotoğrafların olmasına karşın sen de elindeki herhangi bir D_SLR aleti yalayıp yutmuş, üst düzey tekniği, ışık ve kompozisyon bilgisi olan bir kardeşimiz değilsin (tıpkı benim gibi)..

Hangi makineyi edinirsen edin kuş kondurmayacak. Bizlerin temel meselesi farklı. Daha yenecek bir fırın ekmek var. Elindeki (satmadıysan) 6D, tekrar almayı düşünürsen (saçma olabilir) Mark II, sırf psikolojik nedenlerle ve gerçekten çok beğenilen renkleriyle Nikon deneyimi ve fiyat sebebiyle D600 eyvallah. Fakat Mark III ve D800 gibi aletlere yönelip kendini mali açıdan baskıya sokmanı tavsiye etmem.

Hakikaten o harika fotoğrafları makineler değil (benim önceliğime göre) göz, ışık, dijital yorum/işleme kabiliyeti (PS vs.) lens ve gövdeler çekiyor. Umarım her şey gönlüne göre olur biraderim..