Alıntı caginanil Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster
Filmde dikkatimi çeken birşey oldu 1992-1993 yılları arasında geçmesine rağmen bütün makineler 80-85 model. Muhabirlerin hemen hemen hiçbirinde tele lens yok, hepsi manuel focus lens kullanıyorlar. Hiçbirinin makinasında motor yok.

------Spolier-----

Filmin bir sahnesinde üzerine benzin dökülüp yakılan bir elemanı 50mm lensle kovalayıp fotoğraflamaya çalışan bir muhabir var. Gerçekten bu şekilde çalışıyolardıysa harbiden bir avuç manyakmış bang bang clup.
------Spolier-----

Yoksa Minolta maxxum lar hayvan gibi tele lensler varken dünyanın en iyi para kazanan muhabirlerinin o filmdeki makinelerle ve manuel focus lenslerle dolaşması çok ciddi bir sanat yönetimi zaafı olabilir yada filme heyecan katmak için özellikle tercih edilmiş. Her iki şekilde de resmen filmden alacağım zevkin bir kısmını kaçırdı.
Filmi henüz izlemedim ama şüphelerin yalnızca bunlarsa filmden zevk almanı engellememeli. Çünkü savaş foto muhabirlerinin hepsi son model makine ve lens kullanan insanlar değiller. Rena Effendi Rusya-Gürsistan savaşını Rolleiflex ile fotoğraflamıştı. Time, Newsweek, L’Express, ELLE, Le Monde, Observateur için fotoğraf çeken Samuel Bollendorff Leica kullanıyor. Gerorge Georgiou Sony R1 ile çalışıyor. Ve daha adını bile hatırlayamadığım birçok isim kaos ortamlarında çok hızlı olmayan makineleri tercih ediyor.

Senin yazdıklarından anladığım kadarıyla bu Bang Bang Club de savaştan salt bombalama fotoğrafları değil de hikaye oluşturma peşindeler gibi bir izlenim edindim. Ve eğer gerçekten bu böyleyse senin zevk almanı engelleyen o kameralar beni şimdiden heyecanlandırmaya başladı.