Bir insanın fotoğrafını alıp imzasını silip kendi çekmiş gibi göstermek çok aşşağılık birşey. Bunun savunulacak yanı yok. İfşa edilmesinde de bir sakınca görmüyorum.

Ama bir insanın tarzına özenmek yada oluşturduğu kompozisyonları yeniden oluşturmaya çalışmak Öğrenme aşamasında oldukça yararlı olabilir. Bunu müzik endistrüsündeki cover olayına benzetebiliriz. Hatta pek çok meşhur moda dergisinde geçmişte ünlenmiş fotoğrafların remake hallerini görebilirsiniz. İnsanlara bu akadar yüklenmemek lazım.

Misal eğer bir modelle tuz gölüne gitme fırsatı bulursam Niko Guido tarzı bir tuz gölü kompozisyonu çalışmak isterim. Bu benim için hırsızlık değil bir nevi saygı gösterisi olur. Stephan Spilberg'in Starwars'ta Akira Kurusava'nın birebir planlarını kopyalamasını kimse kötü birşey olarak algılamadı. Keza Nazif Topçuoğlu inide aynı hislerim geçerli.

Bazı tarzlar o tarzı bulan isimlerin taklit edilmesiyle oluşur. Milyonlarca fotoğrafçının her birinin orjinal fikirlerle işler ortaya koyması beklenemez. Aëla Labbé'nin bir sürü takipçisi var şu an belki oda başka birinin takipçisidir bilmiyorum bunu yargılamak da kimseye düşmez kanımca.