Özşir bey ifadeleriniz bir hikayeyi aklıma getirdi.

Bir araştırma için bir araya gelen fizikçi,kimyager,matematikçi ve tarihçi açık bir arazide araştırma yapmaktadır. Aniden bastıran yağmurdan korunmak için bir köylünün barınağına sığınırlar.
Köylü birşeyler ikram edebilmek için dışarıya çıkar.İçerideki herkesin dikkatini birşey çeker. Soba yerden 1 metre yüksekte ve altında taş kalıplar bulunmaktadır. Fizikçi hemen yorum yapar. Adam sobayı yükselterek konveksiyon akımını güçlendirmiş ve odanın daha çabuk ısınmasını sağlamıştır. Matematikçi buna itiraz edip, Hayır!Adam sobayı odanın tam merkezine koyarak her tarafın eşit ısınmasını sağlamıştır. Kimyacı ise Bu mümkün değil!Adam sobayı yükselterek hem daha çabuk yakılmasını sağlamış hem de aktivasyon enerjisini düşürmüştür. Tarihçinin yorumu ise daha farklıdır. Adam ilkel benlikten kalan ateşe tapma biçimini modernize ederek onu yükseltmekle saygısını göstermiştir.
Tartışmalar sürerken köylü içeriye girer.Dayanamaz ve köylüye neden sobanın yüksekte olduğunu sorarlar. Cevap çok basittir. Boru yetmedi ağam! Alıntı


Odak mesafesi kavramı endüstriyel devamlılık için hala sürdürülen bir değer ölçüsü. Tıpkı arabaların içindeki beygir gücü gibi. Hatta tıpkı ASA - ISO eşleşmesi gibi . Artık lenslerin gerçek odaklanma mesafeleri bu değildir. Zira optik teknoloji ile bu aralıklardan çok daha kısa mesafelerde yüksek büyütme oranlarında odaklanmak mümkün. Ancak lensin verebildiği açı ve 35mm film ebatları sabit değerlerdir. Bunlara göre lensin denk düştüğü değer hesap edilerek ona göre üzerinde belirtilir. Hatta bazen özellikle geniş açı testlerinde bu rakamların açılar ile tutmadığını da görürsünüz. Küsuratlar atıldığından böyle olur. Örneğin 12-24mm lens aslında 12,5-23,5 olabilir. Eskiden bazı lensler dürüstlük ibaresi küsuratlı yazarlardı. Ancak tıpkı 1.5 e de 1.6 ya da APS-C dediğimizden kimse için bir şey denemez. Öz denetim işleri bunlar

Lenslerin mühendislik boyutlarından daha önemli bir başka boyutu daha vardır. Ticari boyutu. Lenslerin odak mesafeleri hep günün getirdiği ihtiyaçlara göre şekillenir. 25-30 sene önceki kaliteli gündelik zoom lensleri yani bu günkü 24-70 ler 35-70 veya 35-80 civarındaydı. Zamanla kullanım profilindeki değişiklikler, kullanıcıların tecrübeleri ve optik teknolojideki gelişmeler ile bu aralık önce 28-70 e daha sonrada bugünkü 24-70 e indi. Zira özellikle profesyonel kullanımda (Daha çok foto jurnal) daha fazla geniş açı talep ettiler. Makinelerin AF lerinin gelişmesi de cür'eti arttırdı. Ayrıca günümüzde özel çipli test lensleri ile profesyonellere verdikleri lensler var. Bu lenste kullanıcının hangi odak mesafesinde frekansın tepe yaptığı okunabiliyor ve bunun üzerinden prime lens değerleri veya yeni zoom lensler tasarlanabiliyor. Ancak tabi tek bir segment yok. Her segment kendi ihtiyaçları ile sürekli güncelleniyor. Seyahat lensleri 18-270 e kadar işi dayandırdı. Tabi optik kayıpı azaltan veya fiyat/performansı en iyi olan kazanıyor.