Tair 11-A ile ilk izlenimlerim:
Lensi manuel olarak kullanmak zor değil, bir kaç çekimden sonra insan alışıyor. Lensin diyaframını ayarladıktan sonra, "M" modda yalnızca enstantaneye müdahale ederek ve Pozlama değer cetvelini kontrol ederek kolayca doğru pozlama ayarlanabiliyor. Yalnızca netleme için biraz halkayı çevirmek için zaman harcanıyor ki eğer hızlı konuları çekmiyorsanız bu çok önemli değil. Sonuçta manuel bir lens. Optik kalitesi gerçekten iyi bir lens. Maksimumum açıklık 2.8, bu da arka planı öldürmek ve 20 bıçakla oluşan Tair'e has bokehler için fazlasıyla yeterli. Croplu makinelerde 135mm, yaklaşık 215mm yaptığından dar alanlarda kullanmaya pek müsait değil. Aşağıdaki portreleri, modelden yaklaşık 7-8 metre uzaklaşarak çektim. Keskinlik 2.8de de gayet iyi ama 5.6'dan itibaren, daha keskin sonuçlar alabilirsiniz. Kontrast da ideal seviyede, doygunluk biraz düşük gibi, onu da müdahale ile optimum seviyeye çıkarabilirsiniz.

Sonuç olarak, lensin eski olmasını, manuel olmasını, bizim makineler(Canon) için üretilmemiş olmasını göz önünde bulundurursak, performans/fiyat oranı yüksek bir lens. Lensi bu şartlarda değerlendirirsek, gayet tatmin edici. Çekim yaparken mutlu olabilirsiniz

NOT: Aşağıdaki örneklerden, 1 ve 2. fotoğraflarda biraz kontrast ve doygunluğu artırdım, 1. de renklerle de oynadım. 3. de keskinliği biraz artırdım. Son fotoğrafta hiç bir dijital müdahale yok. Güneşli bir günde deneme yaptığım için, arkadaşların gözleri kısık, ışık patlamış ve yüzlerinde gölgeler var. Çaktırmayın

1.

2.

3.

4.