genç bir dişiymiş herhalde, renk yok dikenlerinde. çalıştığım fabrikanın bahçesinde kedilerin yemeğinden otlanan bir kirpi ailesi var, erkeklerinde kızıl, yeşil gibi renkler oluyor.
geçenlerde akşam vakti bir çocuk dikkatimi çekti, ağacın dibine doğru taş atıp duruyor.
yaklaşınca gördüm ki çocuk minicik bir kirpiyi taşlıyormuş.
ikna etmeye çalıştım ama baktım çocuk devam edecek kirpiyi alıp biraz ilerde bir çalılığa sakladım.
keratanın dikenleri sivri olmasına sivri ama korkudan sinirden ufak ufak da kasılıp titreyip -ne kadar düzgün tutsanda- dikenlerin daha bir batmasını sağlıyor.
mübarek hayvan sana kim öğretti böyle yapınca tutanın bırakmak isteyeceğini
yaşam alanları daraldı ama hala bir yolunu bulabiliyorlar.