çektiğim en iyi fotoğraflardan bir tanesidir bana göre..



hikayesi ise; izmir'in payamlı köyünden geçiyordum, sokakta oynayan çocukları görünce yanlarına gittim, 5 arkadaş hepsi aynı yaşta aynı sınıfa gidiyorlarmış.. sadece bu ufaklık onlardan bitanesinin küçük kardeşi, abisi olmasa sokağa bile çıkamayacak belki.. neyse çocuklar duvarın dibinde oturmuş gülüp eğlenirken onların fotoğraflarını çekiyordum ki aniden bu ufaklık geldi önümde durdu ve bana bakmaya başladı.. bu an'ı kaçırsaydım çok üzülürdüm çünkü bu bakışlar çok kısa sürdü, sonra dikkati dağıldı başka bir yere koşturdu gitti..